ZYGMUNT  WIEHLER
Urodził się 10 lutego 1890 r w Krakowie.  Mając lat dwanaście tworzył kompozycje, które wykonywały austriackie orkiestry wojskowe w Krakowie. Jeden z jego najwcześniejszych utworów "Na falach łódź" został wykorzystany w komedii Szekspira "Kupiec wenecki" w Teatrze Starym za dyrekcji Ludwika Solskiego. Jako absolwent gimnazjum św. Anny, podjął studia w Konserwatorium Towarzystwa Muzycznego - klasy fortepianiu, kompozycji i dyrygentury. Jego profesorami byli m.in. Władysław Żeleński i Feliks Nowowiejski. Komponował pieśni solowe i chóralne. W 1909 zadebiutował jako kapelmistrz w krakowskim Teatrze Ludowym. Dyrygował w teatrach w Sosnowcu i Lwowie, był dyrygentem Opery w Poznaniu. Podczas I wojny służył w armii austriackiej, dostał się do niewoli, przez cztery lata przebywał w Rosji. Grał w zespołach instrumentalnych, w kinach jako taper, dyrygował orkiestrami. W Kijowie i Moskwie jako dyrygent współpracował z teatrem Arnolda Szyfmana, zetknął się z wielkimi polskimi artystami - Wojciechem Brydzińskim, Stefanem Jaraczem, Stanisławą Wysocką, jego operetki wystawiono w Teatrze Małych Form w Charkowie. Po rewolucji 1917 r. dyrygował orkiestrami w sowieckich teatrach, przez pewien czas pracował w Bułgarii. W 1919 roku wrócił do Polski, pracował w krakowskim teatrze Nowości. Po wielkim sukcesie jego operetki "Gwiazda Kaukazu", która zyskała wyśmienite recenzje, m.in.Stanisław Niewiadomski jako jedyną polską operetkę przyrównywał do kompozycji Ferenca Lehára, Imre Kalmana. Wiehler przeniósł się do Warszawy, został dyrygentem w teatrze Wodewil, potem Nowości, prowadził orkiestrę teatru Qui pro Quo. Komponował operetki, ilustracje muzyczne do przedstawień teatralnych i rewiowych. Przeszedł do teatru Perskie Oko, objął stanowisko kapelmistrza, potem kierownika muzycznego. Współpracował ze scenami warszawskich teatrów - w teatrze Nowości razem z Julianem Tuwimem, Leonem Schillerem i Janem Maklakiewiczem napisał wielką rewię polską "Kulig". Jako kompozytor i dyrygent współpracował z teatrami rewiowymi "Ananas", "Wesoły Wieczór", "Wesołe Oko", "Banda", "Hollywood", związany był z teatrem Cyganeria, był dyrygentem teatru Wielka Rewia. Komponował piosenki dla debiutującego w teatrze Banda żeńskiego zespołu revellersów Siostry Burskie, był dyrygentem w teatrze Ateneum. Komponował piosenki, pisał aranżacje m.in. kolęd polskich, pisywał operetki i komedie muzyczne. Do najpopularniejszych jego kompozycji należą: "Biały boston," "Niebieski walc", "Tomasz, skąd ty to masz". Od 1935 roku do wybuchu wojny współpracował jako kapelmistrz i kompozytor z baletem Feliksa Parnella. Komponował muzykę do układów baletowych, dyrygował na występach, podczas tournée zespołu po Europie. Na Igrzyskach Olimpijskich w Berlinie w 1936 roku jego kompozycje zostały nagrodzone brązowym medalem olimpijskim - a zespół baletowy Feliksa Parnella zdobył I miejsce. Komponował utwory lekkie, m.in. "Walczyk Warszawy" w teatrze Cyrulik Warszawski śpiewany przez Zofię Terné. Od 1925 roku utwory orkiestry pod dyrekcją Wiehlera uwiecznione zostały na płytach gramofonowych, nagrywał z orkiestrą Perskiego Oka, własnym zespołem tanecznym, taneczne szlagiery dla wytwórni Syrena-Record, dla koncernu Efte-Płyta, dla Syreny melodie z 'Perskiego Oka' - m.in. debiutanckie nagrania Adolfa Dymszy. Pod koniec roku 1930 z orkiestrą taneczną odbył sesję nagraniową dla firmy Columbia, dyrygował Orkiestrą Wiejską, dokonał nagrań przyśpiewek i piosenek ludowych w wykonaniu Władysława Waltera, dla warszawskiej filii mieckiej firmy Odeon. W 1931 roku dokonał nagrań prowadzony przez niego chór revellersów - Chór Wiehlera. W 1932 z Władysławem Walterem i Jerzym Klimaszewskim nagrał scenki ludowe dla firmy Lonora-Electro. Ostatnich nagrań dokonał w 1939 roku - były to piosenki filmowe śpiewane przez Zbigniewa Rawicza i Adama Astona. Skomponował muzykę filmową do 7 filmów -"Moralność Pani Dulskiej", "Złota maska", "Żona i nie żona"," Przez łzy do szczęścia", "Testament profesora Wilczura"," O czym się nie mówi", "Ada to nie wypada", "Trzy serca,". Jego piosenki " Biały boston", Ada! to nie wypada!", "Nie kochać w taką noc to grzech", "Nikt mnie nie rozumie tak jak ty " "Gdzie jest twój tata, smarkata?", "Niebieski walc', zdobyły ogromną popularność. Najbardziej znanymi spośród kompozycji baletowych były: "Wesele łowickie", "Lajkonik krakowski", "Janko muzykant"," Dożynki,"Umarł Maciek, umarł", "Wesele krakowskie", "Tańcowały dwa Michały", "Świr, świr za kominem", "Konik zwierzyniecki", "Zmysły i praca", "Roztańczona baba", "Był sobie dziad i baba". Komponował komedie muzyczne: "Dziewczyna i hipopotam", "Hulla ben Bulla", "Kaprysy Marianny"," Oberżystka". Podczas okupacji występował jako pianista w warszawskich kawiarniach-m.in.„Ziemiańska”, „Pół czarnej”, „Rio Rita”. W 1944 był dyrygentem w teatrze Nowości. Po Powstaniu Warszawskim przeniósł się na krótko do Częstochowy. Po wojnie pracował w łódzkich teatrach Lutnia, Osa i warszawskiej Syrenie. W 1949 roku z orkiestrą symfoniczną dokonał sesji nagraniowej dla wytwórni Muza. Uwiecznił szereg swoich kompozycji ludowych: pieśni i wiązanek melodii ludowych. Od 1951 roku był kapelmistrzem zespołu baletowego Malwy. W 1958 roku dyrygował Teatrze Muzycznym w Warszawie. Od 1964 roku zajmował się wyłącznie komponowaniem. Tworzył muzykę symfoniczną, pisał komedie muzyczne, wodewile i opery komiczne, muzykę do filmów krótkometrażowych i rysunkowych. Do najpopularniejszych powojennych jego piosenek należą "Chcecie - to wierzcie " z filmu "Sprawa do załatwienia "(reż. Jan Rybkowski, Jan Fethke)," Maleńki znak", "Czerwona harmonia". Napisał 2 wodewile "Tajemniczy nieznajomy" i "Ja tu rządzę" do tekstów Wincentego Rapackiego (1961 r.), wystawiane w Teatrze Ludowym w Warszawie, w Opolu, Łodzi, Szczecinie i Gdyni. W 1963 r. skomponował operę komiczną do tekstów Juliana Krzewińskiego, "Ułan księcia Józefa". Współpracował ze scenami muzycznymi Poznania, Łodzi, Gdańska, Katowic. Napisał około 1000 piosenek m.in. dla Tadeusza Faliszewskiego, Mieczysława Fogga, Toli Mankiewiczówny, Stanisławy Nowickiej, Tadeusza Olszy, Hanki Ordonówny, Ludwika Sempolińskiego, Aleksandra Żabczyńskiego i wykonawców powojennych, m.in. Chóru Czejanda, Barbary Muszyńskiej, Sławy Przybylskiej, Hanny Rek, Ireny Santor, Piotra Szczepanika i Mieczysława Wojnickiego. Ostatnim jego dziełem była skomponowana w 1975 roku operetka z librettem Zbigniewa Kuthana, "Cyrulik Warszawski". Zmarł 26 grudnia 1977 r w Warszawie. Spoczywa na Cmentarzu Powązkowskim                                                                                                                                                                                 w Warszawie.