WITOLD  ZACHAREWICZ
Właściwie Witold  Antoni  Zacharewicz . Urodził się  26 sierpnia  1914 r w Płocku.  Studiował  polonistykę  na Uniwersytecie Warszawskim, równolegle uczęszczał  na  warsztaty  w Państwowym  Instytucie  Sztuk Teatralnych. W 1933 r Jan Maklakiewicz - przyjął go do chóru  i  statystował  w filmie  -Pod Twoją obronę  - zwrócił na siebie uwagę reżysera Józefa Lejtesa  -  otrzymał rolę w filmie - Młody las. W  latach  1933- 36 występował  w  teatrach miejskich,  sezony  1933 - 36  w  zespole rewiowym  Stara Banda  a   sezon  1936   na  scenie  Teatru Kameralnego. Największą popularność  przyniosły  mu  jednak role  filmowe - świetne  warunki  fizyczne  sprawiły, że  grał  głównie  amantów.  Zagrał  w  12  produkcjach - Znachor- Leszek Czyński ; Profesor Wilczur - Leszek, mąż Marysi; Kościuszko pod Racławicami - porucznik Jan Milewski - po tym filmie, wobec ogromnej popularności, został w plebiscycie wybrany "Królem ekranu"-; Kochaj tylko mnie -Stefan Guzecki, sekretarz barona Karcza, Barbara Radziwiłłówna - król Zygmunt August; Halka- Janusz Odrowąż, Róża - Jan Czarowic, Druga młodość - Jerzy Olędzki i ostatni film, w którym wystąpił w 1938 r - melodramat- Gehenna, książę Andrzej Olelkowicz. Na rok 1938 przypadł szczyt popularności Zacharewicza. Recenzje stawiają go w rzędzie najwybitniejszych aktorów polskiego kina, - podpisał kontrakt  z wytwórnią  United Artst - władał  trzema językami - chciał  wyjechać  do  Hollywood . Starał się o  odroczenie  wojska, nie otrzymał zgody - zamiast tego  przydział  do  Wojsk  Łączności  w  Zegrzu  a  1  września  1939 r zamiast przejść  do rezerwy - wziął  udział w  Kampanii Wrześniowej. W   czasie  wojny pracował  jako kelner, ale  od  1940 r  grał  w  teatrach  jawnych, według  relacji  żony  uważał, że  w  ten  sposób krzewi polską  kulturę,  język i  podtrzymuje  Polaków na duchu.   1 pazdziernika 1942 r został aresztowany przez gestapo, padł wraz z dziesięcioma osobami w tym matką, ofiarą prowokacji dotyczącej produkcji dokumentów dla ukrywających się żydów. Mógł uciec, bo został ostrzeżony, ale obawiał się o życie żony i synka. W listopadzie wywieziono go do niemieckiego Obozu Koncentracyjnego w Oswięcimiu, Auschwitz-Birkenau.   16 lutego 1943 r został zamordowany - istnieją dwie relacje dotyczące okoliczności jego śmierci: miał zostać zamordowany zastrzykiem z fenolu w serce - co potwierdzało dwóch świadków, lub rozstrzelany - jak utrzymywał inny ze współwięźniów.