RYSZARD ORDYŃSKI
W łaściwie Dawid Blumenfeld - urodził się 5 października 1878 roku w Makowie Podhalańskim Reżyser, scenarzysta, aktor, krytyk teatralny. Absolwent Wydziału Filozofii UJ, którą ukończył w 1901 roku. Na początku pracował jako nauczyciel. Interesował się teatrem, pisał do prasy recenzje ze spektakli. Podróżował po Europie, poznawał teatr niemiecki, francuski, rosyjski i angielski. W 1909 roku związał się z Deutsches Theater w Berlinie jako asystent reżysera Maksa Reinhardta, później samodzielny reżyser. Kierował szkołą dramatyczną przy tym teatrze. W 1915 roku wyjechał do Stanów Zjednoczonych, współpracował z wieloma teatrami, m.in. w Nowym Jorku i Los Angeles. W latach 1917-1920 reżyserował w nowojorskiej Metropolitan Opera House. Jednocześnie zajął się scenopisarstwem - Krwawa róża - 1917. Po powrocie do Warszawy w 1920 roku reżyserował spektakle teatralne.
Zainteresował się kinem. W 1927 roku wystąpił jako aktor w "Buncie krwi i żelaza" Leona Trystana. Wkrótce sam zajął się reżyserią. Zrealizował "Uśmiech losu" według dramatu Włodzimierza Perzyńskiego," Mogiłę nieznanego żołnierza" na podstawie prozy Andrzeja Struga, ekranizował epopeę narodową – "Pana Tadeusza" Adama Mickiewicza (1928), superprodukcję tamtych czasów, która wyróżniała się rozmachem inscenizacyjnym. Stał się dzięki nim twórcą cenionym w środowisku filmowym. Uroczysta premiera „Pana Tadeusza” odbyła się 9 listopada 1928 roku w Warszawie. Film zapowiadany w ówczesnej prasie jako: epopeja filmowa nieśmiertelnego dzieła Adama Mickiewicza, obraz rocznicowy superprodukcja realizowana na dziesięciolecie niepodległości Polski. Film cieszył się w stolicy ogromnym powodzeniem. Na ekranie pojawiła się czołówka gwiazd kina. Nawet do ról epizodycznych zaangażowano wybitnych aktorów. Do filmu wykorzystano najważniejsze i najefektowniejsze sceny poematu. Autorzy obrazu zadbali o realia – zdjęcia plenerowe kręcono w majątku Czombrów niedaleko Świtezi, gdzie Mickiewicz był za młodu częstym gościem. Zdaniem badaczy to właśnie Czombrów był pierwowzorem mickiewiczowskiego Soplicowa. Nad wystrojem wnętrz, kostiumami i rekwizytami czuwał sztab konsultantów, w scenach batalistycznych wziął udział I Pułk Szwoleżerów Marszałka Józefa Piłsudskiego oraz IV Zaniemeński Pułk Ułanów. W epizodycznej roli jednego z oficerów na przyjęciu zaręczynowym pojawił się sam reżyser filmu. Obecnie Pana Tadeusza można oglądać dzięki rekonstrukcji cyfrowej, którą w 2012 roku wykonała Filmoteka Narodowa na bazie zachowanych fragmentów, wcześniej rozproszonych. 
Na początku lat 30. w podparyskim studiu Paramountu w Joinville Ordyński realizował polskojęzyczne wersje filmów amerykańskich, m.in."Tajemnicę lekarza" W tym okresie reżyserował różnorodne gatunkowo filmy z udziałem polskich gwiazd ekranu, m.in. "Janka Muzykanta" (1930)," Dziesięciu z Pawiaka" (1931)," Amerykańską awanturę" (1936), film dokumentalny "Sztandar wolności (1935), poświęcony marszałkowi Piłsudskiemu - niewiele jego filmów przetrwało do naszych czasów. W 1934 roku został przewodniczącym Naczelnej Rady Przemysłu Filmowego w Polsce. W 1937 roku wyjechał do Paryża, zajmował się korespondencją dla polskiej prasy. Po wybuchu wojny znalazł się w USA, pełnił funkcję konsultanta filmów na temat ziem okupowanych przez hitlerowców. Wrócił do Polski w 1947 roku i związał się z Teatrem Polskim, potem Nowym. Tłumaczył klasykę światowego dramatu, m.in. Bernarda Shawa, Tennessee Williamsa. Dwukrotnie ukazały sie jego wspomnienia "Z mojej włóczęgi" w 1939 roku i pośmiertnie w 1956 roku. Zmarł 13 sierpnia 1953 roku w Warszawie. Spoczywa na Cmentarzu Bródnowskim w Warszawie.