TADEUSZ  OLSZA
Właściwie Tadeusz Blomberg. Urodził się 3 grudnia 1895 r w Warszawie. Aktor kabaretowy , filmowy i  teatralny,  śpiewak tancerz  i  reżyser. Brat aktora Michała Halicza ( właściwie Leopold Blomberg). Uczył się śpiewu i harmonii w Konserwatorium Warszawskim 1915/ 17. Eksternistycznie zdał egzamin aktorski  w 1921 r. Występował w warszawskich  teatrach  kabaretowych  i  rewiowych - Stańczyk, Karuzela, Stara Banda, Qui pro Quo, Perskie Oko, Cyrulik Warszawski     odnosił sukcesy jako wykonawca monologów,  na scenach rewiowych  w operetce  Nowości - był jednym z najpopularniejszych aktorów kabaretowych i rewiowych Warszawy, znakomitym piosenkarzem  - jego piosenki  to m.in - Dymek z papierosa, Bo to się  zwykle  tak zaczyna, Czy pani gra w zielone, Całuj mnie, Takie coś - w duecie z Bodo ( fotos z filmu - Jaśnie pan szofer). Był świetnym tancerzem -  partnerem sióstr Lody i  Zizi (Józefina ) Halamy.
Na ekranie debiutował w 1918 r w kinie niemieckim a od 1921 polskim - wystąpił w  filmach  - Uwiedziona; Krzyk w nocy; O czem się nie mówi; Głos serca; Antek policmajster; Jaśnie pan szofer; Jego wielka miłość. Brał udział w audycjach radiowych niemal od początku istnienia Polskiego Radia. Kiedy wybuchła wojna zgłosił się do Wojskowej Komendy Uzupełnień, brał udział w Kampanii Wrześniowej, znalazł się w Rumunii, następnie przez Jugosławię przedostał się do Francji  i  Anglii - służył w Polskich Siłach Zbrojnych. W latach 1941- 43  w Szkocji prowadził Teatr Polowy I Brygady Strzelców. Występował dla wojska i  licznej polonii. Do kraju powrócił po zakończeniu działań wojennych, w 1946 r - w Krakowie występowł w  kabarecie  - Siedem kotów. Od 1947 pracował na scenach stolicy - Teatr Muzyczny Domu Wojska Polskiego, Buffo i Syrena, zasłynął doskonałymi kreacjami epizodyczno-charakterystycznymi. Współpracował z Kabaretem Szpak - Zenona Wiktorczyka z Polskim Radiem i telewizją w Kabarecie Starszych Panów. Występował na estradach, reżyserował spektakle rewiowe. Odznaczony Krzyżem Komandorskim i uhonorowany Odznaką Tysiąclecia Państwa Polskiego. W 1971 r - jawnym prześladowaniem, został zmuszony do przejścia na emeryturę, rozgoryczony klimatem politycznym, wyemigrował do W. Brytanii, gdzie mieszkała jego żona Priscilla Macgregor Brown ( fotografia z ich ślubu). Zmarł 1 czerwca 1975 r w Londynie.