TADEUSZ  FIJEWSKI

Urodził się 14 lipca 1911 r w Warszawie. Aktor teatralny  filmowy i radiowy. Jako dziecko statystował w  "Chorym z urojenia" - Moliera  w Teatrze Polskim u  Arnolda Szyfmana. Występował w  spektaklach amatorskich i  sztukach dla dzieci. Ukończył Instytut  Sztuki  Teatralnej  w Warszawie. Podróżował  z  teatrem objazdowym  i  do  1939 r związany  był  ze  scenami Teatru Malickiej  i  Ateneum. Jego debiut filmowy to  obraz - "Zew morza" - 1927r - inne jego filmy to : "Mocny człowiek"; "10% dla mnie"; "Córka generała Pankratowa"; "Młody las"; "Dwie Joasie"; "Prokurator Alicja Horn";  "Florian"; "Kłamstwo Krystyny"; "Paweł  i Gaweł", "Trójka hultajska".  Po wybuchu wojny zgłosił się do wojska, jednak nie przyjęto go . W 1940 r jako ofiara ulicznej łapanki - trafił do obozu koncentracyjnego Dachau potem Oranienburg. Uwolniony w 1941 r nie brał udziału w jawnym życiu teatralnym. Był żołnierzem AK - pracował na rzecz Biura Informacji i Propagandy Komendy Głównej - był podporucznikiem - pseudonim Kostek. Podczas powstania włączył się do pracy Powstańczej Czołówki Teatralnej - Leona Schillera. Po upadku powstania był więzniem obozów jenieckich w Niemczech. Do kraju pwrócił po wojnie w 1945 r - zaangażował się w Teatrze Ziemi Pomorskiej w Toruniu. Do stolicy powrócił w 1948 r grał na scenach Teatru Nowego; Narodowego i połączonej z nim sceny Współczesnego - gdzie powstały jego największe kreacje - podkeślano sugestywność jego gry, przez wewnętrzne skupienie dzięki któremu, łączył tragizm i groteskę odtwarzanych postaci. Był wybitnym i bardzo popularnym aktorem - fenomenem i podobnego mu nie ma. Tworzył postaci bezradne, zmuszające do współczucia - jego sekretem była prawda i oszczędność środków wyrazu. Powstała seria filmów o przygodach pana Anatola. Wystąpił w ponad 50 produkcjach, ostatni film - "Pełnia" - z 1979r ukończono już po śmierci aktora. Grał w serialach i filmach telewizyjnych - "Czterej pancerni i pies"; "Chłopi"; "Noce i dnie", niezapomniany jako subiekt Rzecki w "Lalce" - w reż Wojciecha Hasa z 1968 r. Jego żoną była Helena Makowska aktorka i śpiewaczka operowa . Był laureatem wielu nagród - odznaczony Złotym Krzyżem Zasługi. Zmarł 12 listopada 1978 r w Warszawie. Spoczywa w Alei Zasłużonych Cmentarza Powązkowskiego. Jest patronem jednej z katowickich ulic.