STANISŁAW  SIELAŃSKI
Właściwie  Stanisław Nasielski. Urodził się (prawdopodobnie) 8 sierpnia  1899r   w Łodzi.  Aktor  komediowy  i  artysta kabaretowy, nazywany "księciem komedii". Studiował  prawo na Uniwersytecie  Warszawskim,  pózniej  ukończył Warszawską  Szkołę Dramatyczną. Występował w Łodzi, potem w Warszawie, w teatrach rewiowych  w musicalach, na scenach teatrzyków kabaretowych, m.in. "Stańczyk", "Olimpia", "Morskie Oko" w latach 1928–1933, Cyrulik Warszawski. W filmie zadebiutował w 1929 r. w obrazie - "Szlakiem hańby" Zagrał w około 50 filmach m.in : "Przybłęda"; "Rapsodia Bałtyku"; "Manewry miłosne"; "Śluby ułańskie"; "Serce matki"; "Książątko"; "Jadzia"; "Włóczęgi"; "Zapomniana melodia"; "Ułan księcia Józefa"; "Papa się żeni"; "Sygnały"; "Kobiety nad przepaścią", "Romeo i Julcia"; "Pan Twardowski", "Przez łzy do szczęścia"; "Ja tu rządzę";  główne role w "Szczęśliwej trzynastce" z Heleną Grossówną  i "Dorożkarzu nr 13".  Zdobył  ogromną  popularność - grywał sekretarzy, służących, ordynansów  szoferów, ekspedientów - typ  fajtłapowatego  warszawskiego  cwaniaka o gołębim sercu. "Będąc z natury człowiekiem inteligentnym i mądrym, w sztuce celuje w typkach groteskowo-komicznych: głupkowato-dobroduszny uśmiech, sylwetka pocieszna i nieszczęśliwa, zawsze "bita i kopana". Sielański potrafi wzruszyć lub rozśmieszyć do łez" – pisano o nim w recenzjach. Występował  w  lekkich  komediach, czasem naiwnych, zawsze  ujmujących - przeważnie  były  to  role  drugoplanowe - osiągnął  w  nich  mistrzostwo, w filmach z jego udziałem pojawiały się gagi, dowcipy i żarty. Jego postaci były  wyraziste,  wesołe  dowcipne - zachwycał  w nich dobrocią, poczuciem  humoru,  jego filmowe powiedzonka "Jestem pies na ładne kobity, ale żarcie też ubóstwiam", "Faktycznie byłem brunetem, ale rozjaśniłem sobie ten...no... horyzont" na stałe przeszły do kanonu języka potocznego. Miał niesamowity talent z każdej rólki, nawet  niewielkiej, czynił zapamiętywaną przez widzów- swoim postaciom nadawał rys autorski . Miał ułatwione zadanie, bo wcielał się zwykle w bohaterów charakterystycznych, wyrazistych, o wielkim komediowym potencjale, rzucających żartami na prawo i lewo.wystąpił w kilkudziesięciu filmach, u boku największych przedwojennych gwiazd polskiego kina. Grał z  Adolfem Dymszą, Antonim Fertnerem, Franciszkiem Brodniewiczem, partnerował Helenie Grossównie, Marii Żabczyńskiej i Jadwidze Smosarskiej. Widzowie kochali go za bezpretensjonalny urok, za ogromny dystans do samego siebie, krytyka zachwycała się jego ogromnym talentem komicznym, nazywając ''Najświetniejszym wesołkiem filmu polskiego''.  Po wybuchu wojny ewakuował się do Rumunii, stamtąd w 1940 r. do Francji. W 1941 wyemigrował USA , zamieszkał w Nowym Jorku. W latach 1942-45 należał do Polskiego Teatru Artystów z którym występował w Nowym Jorku i innych miastach USA. Występował w amerykańskiej telewizji i kabaretach.  Po zakończeniu wojny, do Polski wracać  nie chciał i w połowie 1951 roku złożył wniosek o naturalizację. Zmarł niespodziewanie 28 kwietnia  1955 r w  Nowym Jorku- miał tylko 56 lat. W  1994 r powstał  dokumentalny film o artyście - "Mistrz drugiego planu. Stanisław Sielański"  - w reżyserii   Tadeusza Pawłowicza i  Zbigniewa  Wawra.