MARIAN  HEMAR
Właściwie   Jan   Marian   Hescheles   urodził  się  6 kwietnia 1901 r  we  Lwowie. Pochodził z rodziny żydowskiej - był synem Ignacego i Berty z domu Lem, kuzynem pisarza Stanisława Lema .  Używał  pseudonimów:  Jan  Mariański,  Marian  Wallenrod.  Polski   poeta,  satyryk,  komediopisarz,  dramaturg,  tłumacz   poezji,  autor   tekstów   piosenek - napisał   ich   ponad   2  tysiące   m.in.  Kiedy   znów  zakwitną  białe  bzy,  Czy  pani Marta  jest  grzechu  warta, Ten  wąsik,  Nikt  tylko  ty,  Upić  się  warto,  Jest   jedna   jedyna.  Studiował   medycynę  i   filozofię   na   Uniwersytecie  Jana  Kazimierza   we   Lwowie -  już   wtedy   zajmował   się   satyrą.        W   latach   1918-20   był   obrońcą  Lwowa.  W   1925 r   przeprowadził   się   do   Warszawy   współpracował   z   J.Tuwimem,  J.Lechoniem    i   A.  Słonimskim   w   kabaretach:  Qui   Pro   Quo,  Banda   i   Cyrulik    Warszawski, był  autorem   skeczy,  dowcipów   i   szopek, komponował   muzykę,  pisał   wiersze,  sztuki   i   słuchowiska   radiowe.  Był   dyrektorem Teatru   Nowa  Komedia.  W  1939 r   jego   piosenka-  Ten  wąsik -  w   wykonaniu  L.Sempolińskiego   w   rewii  Orzeł   czy   Rzeszka   spowodowała   interwencję  ambasadora   Niemiec   w    Warszawie.  Po  wybuchu  wojny  we  wrześniu  1939 r  przedostał  się  do  Rumunii - walczył  w  Samodzielnej    Brygadzie  Strzelców  Karpackich - dla której , napisał  cykl piosenek z  najsławniejszymi -  Pamiętaj o tym wnuku, że dziadzio był  w  Tobruku oraz  Karpacką Brygadę -  hymn jednostki - przez  Palestynę  Egipt   m.in.  pod   Tobrukiem.  Rozkazem   gen.  Sikorskiego  w    1942 r  został   przeniesiony  do  Londynu  do  Ministerstwa  Informacji  i  Dokumentacji,  gdzie   zwalczał  kłamstwa  propagandowe   Niemiec,  ale  także   Anglii .  Po   wojnie   pozostał   w   Londynie,  prowadził   Teatrzyk  Polski   w   Klubie   Emigrantów   Polskich, otworzył  kabaret.  Współpracował   z   Radiem   Wolna   Europa - pisał audycje radiowe, prowadził kabaretowy program polityczny . Prowadził działalność literacką , przyczyniając się do rozwoju  kultury polskiej  na  emigracji. Wydawał  tomiki wierszy : -  Lata  Londyńskie, Satyry patetyczne, Siedem chudych lat, Im dalej  w  las,  Ściana płaczu, Ściana śmiechu. Pisał :,,Moja   gorąca   miłość, nie   może   się   pogodzić   z   inną   Polską,  tylko   najlepszą ,  najszlachetniejszą,  najuczciwszą   na  świecie. Uczyli   mnie,  tej   miłości   Słowacki   Żeromski   i   Piłsudzki.'' Jego   utwory   objęte   były   cenzurą   PRL -  pozbawiono  go  obywatelstwa   polskiego. W dziejach  piosenki  odegrał  pierwszoplanową  rolę, jego  teksty należą do  najwartościowszych  utworów polskiego  kabaretu. Dorobek twórczy Hemara zawiera liryki, elegie utwory teatalne, satyry i fraszki, piosenki, przekłady z języków obcych - także łaciny, eseje, krytyki literackie, felietony, reportaże i artykuły publicystyczne do tego adaptacje i przeróbki sceniczne, celne parodie i parafrazy. Przez współczesnych krytyków nazwany został " ostatnim romantykiem". Był  dwukrotnie  żonaty - w 1946 r ożenił   się  z  aktorką  amerykańską  Caroll  Ann  Eric, zwaną Kają . Poznał Ją w  Londynie,  piękną Amerykankę duńskiego pochodzenia, tancerkę i śpiewaczkę rewii na Broadwayu. Jej postać z pochodnią w ręku otwierała dawne czołówki filmów wytwórni Columbia Pictures. Przez ćwierć wieku, aż do śmierci Hemara, była dla niego wspaniałą żoną.  Zmarł   11  lutego  1972 r  w  Dorking   pod  Londynem. Spoczywa wraz z żoną  na cmentarzu w Coldharbour w pobliżu Leith Hill, w którym mieszkał. Od 2009 roku jest patronem jednej z ulic  Warszawy. Jego  imieniem  w 90 rocznicę urodzin - nazwano  jedną  z  ulic Krakowa.