KONRAD  TOM

Właściwie Konrad Runowiecki pseudonim artystyczny Tim- Tom.                                  Urodził się  9 kwietnia 1887 r  w Warszawie. Scenarzysta, piosenkarz, reżyser filmowy, Wielki mistrz małych form, aktor kina polskiego i żydowskiego. Należał do grona najbardziej znanych aktorów i twórców kabaretowych międzywojnia. Grał w rewiach, filmach i kabaretach, miał w dorobku role operetkowe. Był mężem Zuli Pogorzelskiej - piosenkarki, aktorki i tancerki. Ukończył szkołę handlową Zgromadzenia Kupców w Warszawie. Debiutował w 1903 r. jako autor tekstów satyrycznych. W 1909 r. wstąpił do Szkoły Aplikacyjnej. Współpracował z kabaretem Instytucja „Momus”, dla którego dostarczał teksty piosenek, później występował w nim jako aktor.W latach 1910/11 grał w objazdowym zespole teatralnym Henryka Czarneckiego. Od 1911 r. prowadził w Łodzi własny kabaret „Bi-Ba-Bo”. Do 1914 r. pisał dla gazet: „Nowego Kuriera Łódzkiego” i „Gazety Łódzkiej”, redagował „Tygodnik Śmiechu”. Po powrocie do Warszawy został zaangażowany na sezon 1914/1915 do teatru „Komedia”. W kolejnym sezonie był konferansjerem „Mirażu”, występował i reżyserował przedstawienia teatru „Nowoczesnego” (1916 r.). W latach 1917–1918 był stale związany z „Czarnym Kotem” jako aktor, reżyser i autor. W sezonie 1918/1919 grał w teatrze „Miraż”, w kwietniu 1919 r. wszedł w skład zespołu nowopowstałego „Qui pro Quo”. W latach 1925–27 razem z żoną Zulą Pogorzelską kierował konkurencyjnym „Perskim Okiem”. Powrócił do „Qui pro Quo”. Od 1931-33 r. grał w „Bandzie”: „Rexie”, „Cyganerii”, „Starej Bandzie”, „Hollywood”, „Cyruliku Warszawskim”, „Wielkiej Rewii” Autor tekstów kabaretowych m.in skecz "Sęk" - nam znany z mistrzowskiego wykonania duetu Edward Dziewoński - Wiesław Michnikowski. Autor tekstów piosenek - wykonywanch przez największe gwiazdy estrady i kina -"Nic o tobie nie wiem"; "Dlaczego właśnie dziś"; "Okey"; "Złociste włoski"; "Tyle miłości"; "Upić się warto" i wielu innych, pisał libretta operetkowe i wodewilowe. Był mistrzem charakteryzacji - przystojny, elegancki i wytworny. Nagrywał płyty od około 1926 r., najwięcej dla „Syreny Record”, poza tym dla „Parlophonu” i „Odeonu”. Były to najczęściej komiczne scenki przeniesione ze scen teatrzyków, szmoncesy i piosenki. Świetny piosenkarz i aktor, doskonały wykonawca skeczów, inteligentny konferansjer. W 1938 r obchodził 35 -lecie pracy artystycznej. Pisał scenariusze, reżyserował występował w filmach. Jako aktor zadebiutował w filmie "Rozporek i Ska", który wyreżyserował. Do 1939 r. wziął udział w realizacji 33 polskich filmów: "Manewry miłosne", neocalałym "Małym marynarzu" (z Janem Nowiną-Przybylskim), "Książątko" (z Stanisławem Szebego), "Zapomniana melodia" (z Janem Fethke), "Ada to nie wypada", nieocalałym "Pan konsul Pomeranc", "Szatan z siódmej klasy "– jako reżyser; "Włóczęgi" (z Emanuelem Schlechterem), "Dzieci", "Wielka droga",1946 "Rywale", "Jego ekscelencja subiekt", "Jaśnie pan szofer"," Manewry miłosne", "Rapsodia Bałtyku" – jako scenarzysta; "Czy Lucyna to dziewczyna", "Dwie Joasie", "Romeo i Julcia" "Zabawka" i "Wacuś" nieocalałych "Niebezpiecznym romansie", "Nie miała baba kłopotu", "Sto metrów miłości",– jako autor dialogów i tekstów piosenek. Reżyserował , pisał scenariusze , występował w słuchowiskach radiowych, grał w filmach - m.in. "Co mój mąż robi w nocy?"; "Romeo i Julcia"; "Zabawka"; " Pani minister tańczy"; "Jego ekscelencja subiekt"; nieocalałym "Parada Warszawy", film był składanką najlepszych kabaretowych numerów ; "A B C miłości"; "Papa się żeni". Po wybuchu wojny wyjechał do Lwowa, tam reżyserował i grał w Teatrze Miniatur. Od 1941 r z zespołem Armii Polskiej przeszedł cały szlak bojowy, aż do Włoch - występując dla jednostek frontowych. Zdemobilizowany we Włoszech wyjechał w 1947 r. do USA. Osiadł w Los Angeles. Mimo wsparcia Bronsława Kapera i Henryka Warsa, kompozytorów muzyki filmowej pracujących dla hollywoodzkich wytwórni, nie udało mu się zaistnieć w kinie amerykańskim, głównie z powodów językowych. Był konsultantem do spraw polskich i żydowskiego folkloru w hollywoodzkich wytwórniach. Tom podzielił los innych emigrantów: Mariana Hemara, Kazimierza Krukowskiego i Fryderyka Járosyego - w 1948 r władze Polski za odmowę powrotu odebrały mu obywatelstwo polskie. Zmarł 9 sierpnia 1957 r w Los Angeles.Spoczywa na cmentarzu Hillside Memorial Park, podarowanym ludziom sztuki przez Ala Jolsona.