KAROLINA  LUBIEŃSKA
Urodziła się 28 października 1905 r w Berlinie. Aktorka - od dzieciństwa mieszkała  w Krakowie. Po Miejskiej Szkole Dramatycznej zadebiutowała  w 1921r w "Naszych Najserdeczniejszych "- Victoriena Sardou. Występowała w teatrach -Krakowa , Bydgoszczy, Łodzi, Poznania. W roku 1929 znalazła się w Warszawie zaangażowana przez Arnolda Szyfmana do Teatru Polskiego. Po wielkim sukcesie w "Romeo i Julii" grała niemalże we wszystkich sztukach. Początkowo były to role liryczne, potem komediowe i amantek, budzące zachwyt i uznanie publiczności i krytyki. W kinie debiutowała  w obrazie - "Dziesięciu z Pawiaka", jako rewolucjonistka Hania -  reż. Ryszard Ordyński - 1931 r. Wystąpiła w 6 filmach: "Książątko", jako Władzia Majewska; "Fredek uszczęśliwia świat", jako Irma Karska, narzeczona Fredka, " Dzieje grzechu",  jako Ewa Pobratymska;" Ostatnia eskapada"," Pałac na kółkach",  jako Fioretta.  Była znakomitą, utalentowaną aktorką i recytatorką - piękna delikatna i wrażliwa. Jarosław Iwaszkiewicz mówił o niej, że jest najpiękniejszą aktorką przedwojennej Warszawy. W czasie okupacji niemieckiej jak większość aktorów nie występowała w teatrach. Lala, jak ją nazywano, pracowała jako kelnerka w kawiarni U Aktorek. W chwili wybuchu Powstania Warszawskiego jako żołnierz Armii Krajowej wraz z mężem Zbyszkiem Rakowieckim brała udział w występach organizowanych przez Leona Schillera dla walczących powstańców i ludności cywilnej. Po Powstaniu znalazła się w Zakopanem, gdzie udało się jej dostać pracę kasjerki w miejscowym kinie. W roku 1945 wróciła na scenę. Zagrała w kilkunastu spektaklach telewizyjnych, zawsze wolała pracę w teatrze od kina i tylko w 3 filmach - "Wystrzał" -1965; "Epilog Norymberski"- 1970 i ponownie po 42 latach w - "Dziejach grzechu" - 1975, wcześniej jako Ewa Pobratymska, a po latach jej matkę. Tworzyła znakomite kreacje na scenach Łodzi i Warszawy w Teatrze Polskim, Rozmaitości; Klasycznym i Narodowym, gdzie występowała do emerytury. W młodości była znakomitą pływaczką. Słynny był w swoim czasie jej rekord pływacki, który pobiła, płynąc z Gdyni przez Zatokę aż na Hel. Do końca życia zachowała doskonałą formę i figurę."Miała czterech mężów. Najpierw oświadczył się jej książę Szujski. Oświadczyny zostały przyjęte. Została jego żoną i księżną Szujską. Potem była inżynierową Hoppe, a następnie żoną jednego z najbardziej utalentowanych młodych aktorów okresu przedwojennego, Zbyszka Rakowieckiego, którego z operetki porwał do Teatru Ateneum wielki Stefan Jaracz. Czwartym mężem Lali - bo tak ją nazywano - był  Zbigniew Pastuszko, poeta, sekretarz Teatru Polskiego za dyrekcji Arnolda Szyfmana, a w późniejszym okresie dyrektor administracyjny Związku Artystów Scen Polskich. Tworzyli znakomitą, rozumiejącą się parę". - Witold Sadowy "Wspomnienie".  (Zbigniew Pastuszko był człowiekiem teatru. Związał z nim całe swoje życie. Sekretarz, dyrektor teatru, poeta, krytyk teatralny i zasłużony członek Związku Artystów Scen Polskich.) W 1962 r przeszła na emeryturę. Zmarła 25 kwietnia 1991 r w Warszawie.