JAN  KURNAKOWICZ
Urodził się 27 stycznia 1901 r w Wilnie.  Aktor teatralny, filmowy i radiowy. Po raz pierwszy wystąpił na scenie jako statysta Murzynek w "Pięknej Helenie", miał wtedy dziesięć lat. W 1920 ukończył Szkołę Dramatyczną w Piotrogrodzie. w latach 1925 -39 r - grał na scenach Wilna, Piotrogradu i Warszawy, szybko stał się jednym z czołowych aktorów tego teatru. Posiadał niezwykłą umiejętność wcielania się w odtwarzaną postać - wydobywał jej cechy wewnętrzne i fizyczne przy niewielkiej pomocy charakteryzacji. Antoni Słonimski mówił o nim -"To aktor rasowy nie pozwala ani na chwilę zastygnąć kreowanej przez siebie postaci". Na ekranie zadebiutował w 1929 roku, Jego debiut filmowy to - "Mocny człowiek". Wystąpił w 14 filmach jego domeną były role charakterystyczne-: dramat wojenny -"Bohaterowie Sybiru"; grał w m.in. w filmach; "Pan Twardowski"; "Ty co w Ostrej świecisz bramie"; " Dziewczyna szuka miłości", "Kościuszko pod Racławicami ". W czasie wojny przebywał w Wilnie, występował w Teatrze Polskim, kiedy wkroczyli tam niemcy - zszedł ze sceny - pracował jako szatniarz w stołówce, by nie grać w teatrze pod niemiecką kontrolą. Po wojnie grał na scenach Olsztyna, Łodzi, Wrocławia, Krakowa i Warszawy.J. Kydryński pi­sał: "to znakomity aktor realistyczny. Jak bar­dzo potrafi on jednak naginać swoje możliwości do specyficznych wymagań danej roli,(...) Kurnakowicz zawsze prag­nie ukazać możliwie najpełniej i najjaśniej pra­wdę. Prawdę o człowieku, w którego właśnie wcie­la się na scenie". Stworzył niezapomniane kreacje w repertuarze komediowym - niezrównany Cześnik w "Zemście" Aleksandra Fredry. Doskonale sprawdzał się w sztukach autorów rosyjskich - Czechowa, Gogola - "Horodniczy w "Rewizorze". Ob­darzony żywym, nawet gwałtownym, temperamen­tem scenicznym, skłonny do stosowania bogatej gestyku­lacji potrafił być powściągliwy niemal do ostateczności i - odznaczającą się bar­dzo żywą mimiką twarz - zmienić w nieruchomą maskę. Od granych ról melodramatycznych i komicznych, przeszedł do wielkich kreacji charakterystycznych. Lata powojenne były okresem jego największej dojrzałości aktorskiej. Przez wiele lat był aktorem Teatru Narodowego. Do historii przeszła jego kreacja Wielkiego Księcia Konstantego w "Kordianie" Juliusza Słowackiego, zauważona przez krytyków światowych podczas Festiwalu Teatru Narodów w Paryżu.To, co wyróżniało Jana Kurnakowicza, jak mówią ci, którzy go znali - to żar jego gry i specyficzny zaśpiew jego wileńskiej mowy. Występował w słuchowiskach radiowych i jako recytator - uważał tę sztukę za równie trudną jak występy sceniczne i równie ważną. Powojenne filmy z jego udziałem to - "Jasne łany" -1947 ; "Miasto nieujarzmione", "Warszawska premiera" -1950, "Młodość Chopina" -1951."Zemsta" -1957 jako Cześnik Raptusiewicz;"Robinson Warszawy"," Deszczowy lipiec".To on grał w filmie "Zakazane piosenki " L. Buczkowskiego z 1947 r - sąsiada pary głównych bohaterów - Cieślaka - " ja się nie boję - ja tylko jestem ostrożny". Niestety, przedwczeńie opuścił scenę z powodu postępującego zaniku pamięci. Zmarł 4 października 1968 r. Spoczywa na Alei Zasłużonych na Warszawskich Powązkach.