ADAM  ASTON
Właściwie Adolf Loewisohn. Urodził się 17 września 1902 r w Warszawie. Aktor, jeden z najznakomitszych piosenkarzy przedwojennej Warszawy. Śpiewał po polsku hebrajsku i jidisz. Używał nazwisk Adam Wiński, Adam Stanisław Lewinson, Jerzy Kierski, od 1935 r. pseudonim artystyczny - Adam Aston przyjął jako nazwisko. Jego pierwszym nauczycielem śpiewu był Ludwik Heintze, profesor Konserwatorium, dyrygent chóru i orkiestry smyczkowej. W 1920 r. zgłosił się ochotniczo do wojska, brał udział w wojnie polsko-sowieckiej. Po maturze w 1923 r. studował na Wydziale Prawa Uniwersytetu Warszawskiego, przerwał je i ukończył kurs stomatologii. W 1928 r. rozpoczął pracę w przedstawicielstwie holenderskiej wytwórni likierów Hulstkampf, był komiwojażerem, kontrolerem, kierownikiem działu zamówień, potem dyrektorem przedstawicielstwa. Z tą firmą był związany do września 1939 r.Około 1927 r. dokonał pierwszego nagrania solowego. Był samorodnym talentem wokalnym. Prywatne studia śpiewu odbył u Wacława Brzezińskiego - około 1927/29 r. Pragnął zostać śpiewakiem operowym, miał absolutny słuch muzyczny, grał na fortepianie, uczył się dyrygentury. Piosenką zainteresował go Henryk Wars, który zaproponował mu miejsce w zespole rewelersów, zwanym Chórem Warsa. Śpiewali tam Tadeusz Faliszewski ,Tadeusz Sas-Jaworski. Z Chórem Warsa debiutował w teatrze Morskie Oko, na scenach rewiowych Stara Banda, Hollywood. Otworzyło mu to drogę do kariery solisty i przyniosło popularność. Dysponował  barytonem o jasnej, przyjemnej barwie. Jego śpiew cechowała swoboda, naturalność i elegancja. Doskonale i nowocześnie interpretował utwory taneczne utrzymane w amerykańskim, swingowym stylu, śpiewał przeboje filmowe polskie i zagraniczne; powszechnie uznawano go za najlepszego odtwórcę sentymentalnych tang. Dokonał nagrań dla wytwórni „Syrena Record”. „Parlophon” i „Columbia” jako solista i jako członek kwartetu rewelersów Weseli Chłopcy z Columbii. Nagrywał w wytwórni „Odeon” i sporadycznie w firmie „Lonora Electro”. W sumie we wszystkich wytwórniach fonograficznych nagrał – jak sam obliczał – około 960 utworów, jego specjalnością były sentymentalne tanga - śpiewał je po mistrzowsku - Serce matki, Każdemu wolno kochać, Jest jedna jedyna, Jesienne róże, Tango dla ciebie, To nie była miłość, Znam cię ze snów, Nie igraj seniorito. Jego śpiew cechowała swoboda i elegancja, doskonale interpretował utwory taneczne. Lansował piosenki filmowe - Zakochany złodziej, W błękicie oczu twych, Rebeka, Miasteczko Bełz, Jo-Jo, Czy tańczy pani rumbę, Ach zostań, Jadzia. Wystąpił w kilku filmach. Znana jest jego kreacja cygana w Manewrach miłosnych, śpiewającego piosenkę- Jak trudno jest zapomnieć, zagrał w nieocalałym filmie Szyb L-23, w Dwóch Joasiach, śpiewał piosenkę - Dlaczego właśnie dziś i dyrygował orkiestrą „Syreny Record”, występującą w tym filmie, piosenka w jego wykonaninu jest w filmie Ordynat Michorowski. W 1935 r. brał udział w Międzynarodowym Konkursie Śpiewaczym Polskiego Radia. Do wybuchu II wojny światowej uczestniczył w koncertach radiowych, śpiewał w koncertach noworocznych w latach 1935–1939, występował jako solista - był śpiewakiem kontraktowym Polskiego Radia. We wrześniu 1939 r. został ewakuowany z pracownikami Polskiego Radia. Znalazł się we Lwowie, rozpoczął występy z orkiestrą Henryka Warsa -lata 1940/41. Po wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej przedostał się do Frunze. Śpiewał w programach rewiowych, w nadprogramach organizowanych w kinach czym uratował siebie i żonę, aktorkę Lucynę Nowikow, od śmierci głodowej. Został solistą w objazdowej orkiestrze wojskowej, prowadzonej przez Ryszarda Franka. Wstąpił do II Korpusu Armii generała Władysława Andersa, należał do wojskowego teatru rewiowego Polish Parade; brał czynny udział w walkach o Monte Cassino. Z Teatrem Wojskowym II Korpusu, przemierzył Iran, Irak, Palestynę, Egipt i Włochy, tam został zdemobilizowany , po zakończeniu wojny, nie powrócił do Polski. W 1945 r. zagrał we włoskim filmie u boku aktorki Anny Magniani, wziął udział w realizowanym przez Michała Waszyńskiego w rzymskim atelier wytwórni „Palatinus” filmie - Wielka droga. Dokonał pierwszego na Zachodzie, niezwykle przejmującego nagrania pieśni - Czerwone maki na Monte Cassino, jego wykonania tej pieśni po polsku i angielsku przyjmowane były z entuzjazmem. Przypisuje mu się autorstwo tekstu Piosenki o Warszawie, napisanej w czasie wojny razem z Jerzym Petersburskim. W 1948 r. wyemigrował do Republiki Południowej Afryki. Występował jako piosenkarz w Johannesburgu w polskim klubie i kawiarni „Rozenberga”, został agentem firmy produkującej alkohole, przez blisko 10 lat był dyrektorem fabryki papieru. W 1959 r. po zawale serca przeszedł na emeryturę. Opuścił RPA i przeniósł się na stałe do Londynu. Wielokrotnie występował z recitalami piosenkarskimi, grał w teatrze polonijnym. W 1965 r. odwiedził Warszawę, dokonał kilku nagrań dla Polskiego Radia, udzielił wywiadów prasowych. Odznaczony licznymi odznaczeniami wojennymi polskimi i brytyjskimi, m.in. Krzyżem Monte Cassino. Przez kilka dziesięcioleci należał do Związku Artystów Scen Polskich za Granicą. Wykonał w polskiej wersji filmu - Top hat - amerykańskiego filmu muzycznego - Panowie w cylindrach, piosenkę Cheek to Cheek ( polski tytuł - W siódmym niebie).W 1984 r. Poljazz wydał płytę zatytułowaną - Adam Aston śpiewa stare piosenki, wybór nagrań z lat trzydziestych. Zmarł 10 stycznia 1993 w Londynie, spoczywa na cmentarzu w Golders Green.